Wieczorem obchodzisz mieszkanie i zakręcasz każdy kaloryfer, bo przecież w nocy nikt nie siedzi w salonie? W starym, nieocieplonym domu to oszczędność tylko na papierze. Ja na noc nie odcinam ciepła, tylko ustawiam w sypialni 17–19°C. Każdy stopień mniej to do 6 proc. energii, a rano nie trzeba od nowa ogrzewać zimnych ścian.
Ocieplony blok i stary dom to dwie różne sytuacje
Nocne przykręcanie grzania najlepiej działa tam, gdzie ciepło nie ucieka w kilka godzin. W nowym, dobrze ocieplonym mieszkaniu temperatura spada powoli, więc obniżenie ogrzewania na noc daje realny zysk i nie odbiera komfortu.
W starym domu ze słabą izolacją jest inaczej. Przez nieszczelne okna i słabo izolowane ściany ciepło ucieka szybko, a pokoje wychładzają się w tempie, które czuć nad ranem. Tutaj całkowite odcięcie grzejników kończy się tym, że rano instalacja pracuje pełną mocą, a poranne dogrzewanie może pochłonąć więcej energii, niż udało się zaoszczędzić w nocy.
Dlaczego rano płacisz za całą noc?
Gdy kaloryfery stoją zimne przez kilka godzin, stygnie nie tylko powietrze. Wychładzają się ściany, podłoga, szafa, kanapa, a nawet materac. Po odkręceniu zaworów powietrze nagrzewa się dość szybko, ale zimna ściana od strony ulicy i lodowate panele dalej oddają chłód. Grzejnik musi więc oddać ciepło całemu pomieszczeniu, razem z wyposażeniem.
Sam przekonałem się o tym w starym domu. Termostat pokazywał już przyzwoitą temperaturę, a od ścian i podłogi wciąż ciągnęło zimnem. To właśnie energia potrzebna na ponowne ogrzanie murów i mebli zjada nocną oszczędność.
Uczciwie trzeba dodać jedno: im chłodniej w budynku, tym mniejsze są straty ciepła na zewnątrz. Dlatego umiarkowane obniżenie temperatury się opłaca. Problemem jest skrajność, czyli dom wychłodzony do rana.
Moje ustawienia na noc
Zamiast zakręcać zawory do końca, przestawiam głowice termostatyczne niżej. Pokoje nie wychładzają się wtedy nadmiernie, a rano instalacja nie musi intensywnie nadrabiać strat ciepła.
- Sypialnia: 17–19°C. W takim zakresie dobrze się śpi, a ogrzewanie pracuje oszczędniej.
- Salon i pokoje dzienne: około 20–21°C wtedy, gdy z nich korzystasz. Na noc wystarczy je lekko przykręcić, bez odcinania ciepła.
- Bez dużych skoków temperatury. Stabilny poziom ciepła wychodzi korzystniej niż codzienne wychładzanie i ostre dogrzewanie.
Liczy się każdy stopień. Obniżenie temperatury w pomieszczeniu o 1°C może dać nawet 6 proc. mniej zużytej energii. Dlatego wolę zejść o stopień czy dwa w sypialni, niż zakręcić wszystko do zera. Najwygodniej robi to termostat, który sam ogranicza grzanie w godzinach, gdy pełna moc nie jest potrzebna.
Czy wychłodzone mieszkanie zawilgotnieje?
W starym domu jest jeszcze jeden powód, żeby nie wychładzać go za mocno. Na zimnych powierzchniach, zwłaszcza na oknach i ścianach, skrapla się wilgoć. Jeśli dzieje się to przez dłuższy czas, rośnie ryzyko pleśni i grzybów.
Cierpią na tym i ściany, i domownicy, szczególnie dzieci, osoby starsze i alergicy. Dlatego oprócz stabilnej temperatury pilnuję wietrzenia: okno otwieram szeroko na krótko, zamiast zostawiać je uchylone na długie godziny.