Wracasz z wyjazdu, a na słupku ogrodzenia stoi pusta puszka. Spokojnie, to najpewniej zwykły śmieć. Zanim wejdziesz do domu, obejrzyj za to drzwi. Cienka bezbarwna taśma na zamku, ulotka w szczelinie albo moneta na wycieraczce to sposoby, którymi włamywacze naprawdę sprawdzają, czy ktoś jest w środku.
Puszka na słupku to szyfr czy zwykły bałagan?
Teoria krąży w sieci od dawna i wraca zwykle przed urlopami oraz długimi weekendami. Złodziej ma postawić puszkę na płocie i obserwować dom przez kilka dni. Jeśli nikt jej nie zdejmie, uzna, że właściciele wyjechali. Brzmi sprytnie, tylko że nie stoją za tym żadne policyjne statystyki ani dowody z działań operacyjnych.
Włamywacz, któremu zależy na dyskrecji, nie ma interesu w stawianiu rzucającego się w oczy przedmiotu na froncie posesji. Taką puszkę zauważą domownicy, sąsiedzi, a nawet przejeżdżający patrol. Pojedynczego, improwizowanego testu nie da się wykluczyć, ale ogólnokrajowego kodu nie ma. Puszkę po prostu zdejmuję i wyrzucam, a uwagę przenoszę na drzwi.
Zamek: szukaj taśmy, której prawie nie widać
To najbardziej podstępna metoda, bo bezbarwnej taśmy łatwo nie zauważyć. Ktoś nakleja cienki pasek na zamek i wraca po dobie. Jeśli taśma jest cała, wie, że nikt nie otwierał drzwi.
Po powrocie z wyjazdu nie wkładam klucza od razu. Świecę latarką z telefonu z boku, pod kątem, bo wtedy taśma odbija światło i widać jej krawędzie. Pomaga też przesunięcie opuszkiem palca wokół zamka, bo folia wyczuwalnie odstaje od metalu.
Jeśli znajdę taki pasek, zrywam go od razu. Dla kogoś, kto przyjdzie sprawdzić drzwi, to czytelny sygnał, że dom nie stoi pusty.
Szczelina, wycieraczka, framuga. Co jeszcze obejrzeć?
Taśma to nie jedyny znacznik. Przy drzwiach wejściowych sprawdzam po kolei kilka miejsc i zajmuje mi to dosłownie chwilę.
- Szczelina drzwi. Wsunięta ulotka lub reklama wypadłaby przy pierwszym otwarciu skrzydła. Jeśli wciąż tkwi po dobie, obserwujący ma jasną odpowiedź.
- Wycieraczka. Moneta, patyczek, kamyk czy okruchy. Ruch drzwi albo krok domownika od razu je przesuwa, więc łatwo sprawdzić, czy ktoś wychodził.
- Framuga i domofon. Znaki kredą lub markerem, na przykład krzyżyki, fale czy trójkąty. Tak zwany alfabet złodziei bywa przesadzony, ale zdarzało się, że w blokach grupy przestępcze oznaczały w ten sposób mieszkania osób starszych albo lokale bez alarmu.
- Skrzynka pocztowa. W domu jednorodzinnym przepełniona skrzynka to najprostszy znak, że nikogo nie ma w środku.
Znacznik przy drzwiach usuń od razu
Pierwszy krok jest zawsze ten sam: sprzątam to, co znalazłem. Wcześniej robię telefonem zdjęcie, żeby móc pokazać sąsiadom, o co chodzi. Szybka reakcja mówi temu, kto testuje dom, że ktoś tu mieszka i zwraca uwagę na szczegóły.
Potem idę do sąsiadów. Pytam, czy u nich też pojawiły się dziwne drobiazgi przy drzwiach albo ulotki w bramach. Pytam też, czy nie widzieli obcych, którzy podejrzanie kręcą się po ulicy. Jeden znacznik może być przypadkiem, ale kilka na tej samej ulicy to powód, żeby wszyscy bardziej uważali.
Przed kolejnym wyjazdem proszę zaufaną osobę o opróżnianie skrzynki na listy, zapalanie co jakiś czas światła i przestawianie samochodu na podjeździe. Proszę ją też, żeby przy okazji rzuciła okiem na zamek i wycieraczkę. Taśma zerwana w trakcie mojej nieobecności nie powie już nikomu, że dom stoi pusty.